در همدلان تالاسمی ، بالا بودن سطح فریتین و آهن رسوبشده در اندامها (بهویژه قلب و کبد) میتواند در درازمدت عوارض بسیار جدی و خطرناک ایجاد کند. این وضعیت اغلب ناشی از تزریق های مکرر خون است که باعث بار اضافی آهن در بدن میشود. در ادامه، عوارض عمدهی این مسئله را بررسی میکنیم:
عوارض رسوب آهن در قلب
۱. کاردیومیوپاتی
منجر به ضعیف شدن عضلهی قلب و کاهش قدرت پمپاژ میشود و میتواند به نارسایی قلبی منتهی شود.
۲. آریتمیهای قلبی
آهن اضافی بر سیستم الکتریکی قلب تأثیر گذاشته و منجر به بینظمی ضربان قلب میشود و ممکن است خطر مرگ ناگهانی را افزایش دهد.
۳. مرگ قلبی زودرس
یکی از علل شایع مرگ در همدلان تالاسمی ماژور در صورت عدم درمان مناسب بار آهن.
عوارض رسوب آهن در کبد
۱. هپاتومگالی (بزرگی کبد):
بهعلت تجمع آهن در سلولهای کبدی.
۲. هپاتیت مزمن و فیبروز کبدی
آهن میتواند باعث التهاب مزمن و تشکیل بافت اسکار (فیبروز) شود.
۳. سیروز کبدی
مرحله پیشرفتهی آسیب کبدی که ممکن است باعث نارسایی کبد یا حتی سرطان کبد (هپاتوسلولار کارسینوما) شود.
اهمیت پایش و درمان:
اندازهگیری فریتین سرم و MRI ویژه (مثل T2)* برای بررسی میزان آهن قلب و کبد بسیار حیاتی است.
درمان با داروهای دفع آهن مانند دسفرال ، دفراسیروکس ، دفریپرون
نتیجهگیری
بالا بودن فریتین و رسوب آهن در قلب و کبد، در صورت بیتوجهی، میتواند جان بیمار را تهدید کند. بنابراین، پایش منظم، درمان با داروهای دفع آهن و همکاری نزدیک با پزشک متخصص خون و قلب برای همدلان تالاسمی ضروريست.