در همدلان تالاسمی مشکلات پریود مانند عدم قاعدگی و یا پریودی ناقص عمدتا به دلایل زیر رخ میدهد:
۱. تجمع آهن در بدن
– به دلیل تزریق مکرر خون ، آهن در غدد درونریز (هیپوفیز و تخمدان) رسوب میکند.
– هیپوفیز نمیتواند هورمونهای LH و FSH را بهدرستی ترشح کند ، تخمدانها تحریک نمیشوند و تخمک گذاری مختل میشود.
۲. کمخونی شدید
– کاهش اکسیژن رسانی به رحم و تخمدان 》 رشد ناقص آندومتر 》 پریود سبک یا قطع کامل.
۳. تأخیر بلوغ و نارسایی تخمدان
– بسیاری از همدلان تالاسمی ماژور دچار بلوغ دیررس و نارسایی زودرس تخمدان میشوند.
راهکارهای درمانی:
۱. درمان هورمونی
– قرصهای LD (استروژن + پروژسترون) یا پچ های هورمونی برای تنظیم قاعدگی.
– اگر بیمار بخواهد باردار شود ممکن است هورمونهای تحریک تخمک گذاری (مثل گنادوتروپین ها) نیاز باشد.
۲. درمان تجمع آهن در بدن
– دفریپرون یا دسفرال برای کاهش آهن اضافه.
– پایش منظم فریتین خون (هدف: زیر ۱۰۰۰ باشد).
۳. مکمل ها
– اسیدفولیک (روزانه ۵mg) برای خونسازی.
– کلسیم + ویتامین D (برای پیشگیری از پوکی استخوان ناشی از کمبود هورمونهای زنانه).
۴. پیگیری با متخصص
– اندازهگیری هورمونهای FSH, LH, استرادیول برای بررسی وضعیت تخمدانها.
– سونوگرافی لگن برای بررسی ضخامت آندومتر و تخمدانها.
اگر درمان نشود:
– پوکی استخوان (به دلیل کمبود استروژن).
– ناباروری (در صورت عدم تخمک گذاری).
– اختلالات قلبی و کبدی (ناشی از تجمع آهن).
مهم: این بیماران باید تحت نظر هماتولوژیست + متخصص زنان باشند تا همزمان هم کمخونی و هم اختلالات هورمونی کنترل شود.
پی نوشت: به هیچ عنوان بدون مشورت پزشک معالج از داروهای نام برده در این پست استفاده نکنید