به وب سایت اشکان زین الدینی خوش آمدید…

مراقبت از کبد در تالاسمی

در همدلان تالاسمی ماژور و اینترمدیا کبد نقش حیاتی و چند وجهی دارد اما به دلیل بار اضافی ناشی از بیماری و درمانهای آن ، خود به یکی از اندامهای آسیب پذیر تبدیل میشود.
در ادامه جزئیات کامل از نقش کبد ، مشکلات مرتبط ، مراقبتها و آزمایشهای ضروری را بررسی میکنیم:
نقش اصلی کبد در تالاسمی ماژور
متابولیسم آهن اضافی
همدلان تالاسمی ماژور به دلیل تخریب گلبولهای قرمز معیوب و تزریق مکرر خون آهن زیادی در بدن تجمع مییابد.
کبد مسئول ذخیره آهن اضافی است اما وقتی ظرفیت آن پر شود آهن در بافت کبد رسوب میکند و باعث فیبروز ، سیروز یا حتی سرطان کبد میشود.
سنتز پروتئینهای حیاتی
تولید آلبومین و فاکتورهای انعقادی.
در تالاسمی اختلال در عملکرد کبد ممکن است منجر به کاهش سطح این پروتئین ها و عوارضی مانند ادم یا خونریزی شود.
سم زدایی
کبد داروهای مصرفی بیمار (مثل دسفروکسامین ، دفراسیروکس ، دفریپرون) را متابولیزه میکند. اختلال در کبد میتواند باعث تجمع سموم شود.
ذخیره ویتامین ها
ذخیره ویتامین D و K که در تالاسمی اغلب به چشم میخورد.
مشکلات کبدی در تالاسمی ماژور
هماکروماتوز کبدی
رسوب آهن در کبد 》 التهاب (هپاتیت) 》 فیبروز 》 سیروز 》 نارسایی کبد یا سرطان.
علائم
خستگی ، درد شکم ، زردی ، آسیت (تجمع مایع در شکم).
هپاتیت ویروسی
همدلان تالاسمی به دلیل تزریق خون مکرر در معرض خطر هپاتیت B و C هستند.
هپاتیت C شایعتر است و پیشرفت فیبروز را تسریع میکند.
سنگ کیسه صفرا
افزایش تخریب گلبولهای قرمز 》تولید بیش از حد بیلی روبین 》 تشکیل سنگهای پیگمانه.
اختلالات انعقادی
کاهش تولید فاکتورهای انعقادی به دلیل آسیب کبدی.
مراقبتهای ضروری از کبد در تالاسمی ماژور
پایش منظم آهن کبد
آزمایش MRI T2* و فیبرواسکن: دقیقترین روش برای اندازهگیری رسوب آهن (MRI T2*) و بررسی وضعیت سلامت در کبد (فیبرواسکن) است
سطح فریتین: اگرچه غیراختصاصی است اما افزایش آن (بیش از ۱۰۰۰) نشانه خطر است.
ارزیابی عملکرد کبد
آزمایشهای خونی
  – AST/ALT (آنزیمهای کبدی): افزایش آنها نشانه التهاب است.
  – آلبومین، PT/INR (برای بررسی سنتز پروتئین).
  – بیلی روبین (مستقیم و غیرمستقیم).
– سونوگرافی یا فیبرواسکن: برای ارزیابی فیبروز.
کنترل هپاتیت ویروسی
– واکسیناسیون هپاتیت B (ضروری برای همه بیماران).
– تست هپاتیت C (آنتیبادی HCV و PCR RNA HCV).
– در صورت ابتلا، درمان با داروهای ضدویروسی (مثل Sofosbuvir/Ledipasvir).
درمان چلیشن آهن
داروهای اصلی
دفروکسامین (تزریق زیرپوستی): عوارض مانند کاهش شنوایی.
دفریپرون (قرص): ممکن است باعث آگرانولوسیتوز شود.
دفیراسیروکس (قرص): کنترل منظم کراتینین و آنزیمهای کبدی ضروری است
هدف: حفظ فریتین زیر ۱۰۰۰.
رژیم غذایی و مکملها: کنترل مصرف غذاهای غنی از آهن (گوشت قرمز ، جگر).
ویتامین D و K در صورت کمبود.
عوارض جدی و اقدامات اورژانسی
نارسایی حاد کبد:‌ در موارد پیشرفته سیروز یا مسمومیت با داروهای چلیشن.
انسداد مجاری صفراوی: نیاز به ERCP یا جراحی.
خونریزی واریسی: در بیماران با سیروز، ممکن است نیاز به باند لیگاسیون داشته باشند.
توصیه های کلی برای بیماران
پیگیری منظم با پزشک متخصص خون.
اجتناب از الکل و داروهای مضر برای کبد (مثل استامینوفن بیش از حد).
تست سالانه MRI کبد و فیبرواسکن
نتیجه گیری
کبد در تالاسمی هم قربانی تجمع آهن است و هم قربانی عوارض درمانی.کنترل دقیق آهن ، پایش منظم عملکرد کبد و پیشگیری از هپاتیت سه پایه اصلی مراقبت هستند. هرگونه غفلت میتواند به سرعت به سمت نارسایی کبد پیشرفت کند بنابراین پایبندی به درمان نقش کلیدی دارد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *