به امیدی که هنوز نفس میکشد

گاهی خسته می‌شی از داروهایی که هر روز باید بخوری ، از سوزن‌هایی که پوستت رو می‌شکافن ، از بیمارستان‌هایی که بویش برات آشناست.

گاهی دلت می‌خواد فقط یه روز ، یه روز بدون درد باشه ، بدون نگرانی ، بدون محدودیت.

اما همین که هنوز اینجا هستی یعنی قوی‌تر از درد بودی ، یعنی امید هنوز توی قلبت نفس می‌کشه  حتی اگه آروم حتی اگه خسته.

تو مثل شمعی هستی که با وجود بادهای سهمگین هنوز روشنه ، شاید کوچیک ، شاید لرزون ، اما روشن و همین روشنایی برای خیلی‌ها گرماست برای خانواده‌ات برای دوستانت برای خودت.

زندگی همیشه منصف نیست اما همیشه فرصت‌هایی برای زیبایی دارد

یه لبخند یه نگاه مهربون یه طلوعی که رنگش فرق داره. شاید درمان کامل هنوز نیومده اما هر روزی که می‌گذره یه قدم نزدیک‌تری.

تو فقط بیمار نیستی تو انسانی هستی با رؤیا با عشق با استعدادهایی که دنیا هنوز باید ببینه و هیچ بیماری نمی‌تونه اون نور درونت رو خاموش کنه.

نویسنده : اشکان زین الدینی